Ga naar inhoud Ga naar hoofd navigatie Ga naar footer

Reda Haouam 

Lees hier alles over Reda Haouam.


Over Reda Haouam

Ik ben geboren op 16 juni 1986 en speel bij de Amsterdam Terminators. Mijn classificatie is 1.0.
Tijdens mijn revalidatie was ik op zoek naar een manier om actief te blijven en kwam ik in aanraking met rolstoelrugby. Vanaf het eerste moment was ik verkocht. De intensiteit, de strategie en het fysieke aspect spraken me enorm aan. Het voelde meteen als een sport waarin ik mijn energie, kracht en vechtlust kwijt kon.

Inmiddels speel ik al twintig jaar rolstoelrugby. Wat begon als een manier om fit te blijven, groeide uit tot een ware passie waar ik me volledig in heb vastgebeten. Sinds 2008 maak ik deel uit van TeamNL, en het blijft een enorme eer om ons land te vertegenwoordigen op internationale toernooien. Zelfs na al die jaren ben ik nog steeds net zo gemotiveerd als op de eerste dag.

Een van mijn mooiste herinneringen is de halve finale tegen Rusland tijdens het EK Divisie B in Finland in 2018. Een jaar eerder stonden we nog onderaan de wereldranglijst, en ineens stonden we in de finale. Het moment waarop we beseften dat we hadden gewonnen, was onvergetelijk. De euforie, de trots en het besef dat al het harde werk zijn vruchten afwierp, gaven een onbeschrijfelijk gevoel. We stapten vol zelfvertrouwen de finale in, wonnen overtuigend en plaatsten ons bij de beste acht teams van Europa. Vanaf dat moment wist iedereen: met TeamNL moet je rekening houden.

Mijn ultieme droom is om met TeamNL een podiumplek te behalen op het EK 2025 in Den Haag. Dat zou extra bijzonder zijn omdat het in eigen land plaatsvindt. Het past ook perfect binnen onze langetermijndoelstelling: kwalificatie voor de Paralympische Spelen en daar strijden om de hoogste eer.

Mijn grootste inspiratie is mijn moeder, die helaas in 2005 is overleden. Zij was een vrouw vol vastberadenheid, vechtlust en veelzijdigheid een echte bron van kracht. Haar mentaliteit heeft mij gevormd en gemotiveerd om mijn grenzen te verleggen, om nooit op te geven, maar ook om oog te houden voor anderen. Dankzij haar voorbeeld heb ik vijftien jaar lang met trots als aanvoerder van TeamNL mogen fungeren.