Terugblik op het WK Rolstoelrugby door de ogen van Jop van der Laan
In 2006 was Nederland voor het laatst vertegenwoordigd op het WK Rolstoelrugby. Twintig jaar later mochten we eindelijk weer het oranje shirt aantrekken op het allerhoogste podium.
Met een goed en vooral trots gevoel reisden we af naar São Paulo. We wisten dat we klaar waren voor de strijd, maar tegelijkertijd dat we geen land mochten onderschatten. Met de beste 12 landen van de wereld in één toernooi wisten we wat ons te wachten stond. Ons doel was duidelijk: de top 8 van de wereld bereiken. En wat begonnen we goed! In onze openingswedstrijd namen we het op tegen gastland Brazilië en wisten we direct de overwinning te pakken. Een droomstart!
Daarna kregen we helaas te maken met meerdere spelers die ziek raakte door een bacteriële darminfectie. Hierdoor begonnen we niet compleet aan onze wedstrijden tegen de Verenigde Staten en Nieuw-Zeeland. Tegen de USA moesten we onze meerdere erkennen, maar tegen Nieuw-Zeeland pakten we een belangrijke overwinning. Ons doel voor de poule was helder: twee wedstrijden winnen en daarmee een plek bij de beste vier in de poule bemachtigen, goed voor een plaats in de kwartfinales.
Door de vele spannende en close wedstrijden, niet alleen van ons maar ook van de andere landen, werd de laatste pouledag enorm spannend. Helaas verloren we beide wedstrijden die dag. Opeens kwam onze plek in de top 8 op losse schroeven te staan. Alles kwam uiteindelijk aan op de laatste wedstrijd van Brazilië tegen de Verenigde Staten. Als Brazilië zou winnen, waren wij uitgeschakeld. Brazilië speelde een sterke wedstrijd en leek zelfs voor een stunt te kunnen zorgen. Maar in de allerlaatste seconden wisten de Verenigde Staten — uiteindelijk de wereldkampioen — met één punt verschil te winnen. Op dat moment konden wij eindelijk opgelucht ademhalen. TOP 8 VAN DE WERELD!
Ons belangrijkste doel was bereikt. Vanaf dat moment was ons WK eigenlijk al geslaagd. Maar tevreden waren we nog niet. We hadden nog drie wedstrijden te spelen en wilden laten zien wat we konden. We namen het vervolgens op tegen paralympisch kampioen Japan en meervoudig Europees kampioen Frankrijk. We vochten voor iedere bal en bleven tot het einde strijden, maar beide landen waren op dat moment nog een maatje te groot voor ons. In de strijd om de 7e en 8e plaats wachtte Canada. Na een opnieuw spannende wedstrijd moesten we uiteindelijk de strijd om de zevende plek uit handen geven.
Een achtste plaats op het WK. De beste acht landen van de wereld. Na twintig jaar afwezigheid mogen we daar trots op zijn. We hebben laten zien dat Nederland thuishoort tussen de beste rolstoelrugbyteams ter wereld. Dit resultaat geeft ons bovendien een fantastische basis om op voort te bouwen. Want dit voelt niet als het eindpunt. Dit voelt als het begin!
We willen iedereen bedanken die ons tijdens dit WK heeft gesteund. Alle berichten, het meeleven, de support vanaf de tribune en vanuit Nederland: dank jullie wel! Jullie steun heeft ons door de moeilijke momenten heen geholpen en deze ervaring nog specialer gemaakt. Zonder jullie hadden we dit resultaat nooit kunnen verwezenlijken.
Van 2006 naar 2026. Van twintig jaar afwezigheid naar TOP 8 VAN DE WERELD. Nederland is terug. En we zijn nog lang niet klaar.
Jop van der Laan – Speler WK rolstoelrugby 2026