Achtste plaats voor TeamNL op het WK rolstoelrugby in São Paulo

Van 15 tot en met 24 augustus streed het Nederlands rolstoelrugbyteam op het Wereldkampioenschap in São Paulo, Brazilië, om een plek bij de laatste acht landen ter wereld. Na een sterke groepsfase, een kwartfinale tegen paralympisch kampioen Japan en een spannende strijd om plek 5 t/m 8, sloot TeamNL het toernooi af op een achtste plaats. Voor Nederland, dat in twintig jaar niet meer op een WK actief was geweest, een resultaat om trots op te zijn.

Dinsdag 18 augustus: Een verrassende start tegen gastland Brazilië en een zware wedstrijd tegen de Verenigde Staten
Het toernooi begon meteen met een topper: de openingswedstrijd tegen gastland Brazilië, in een volle en luidruchtige zaal. Na een gespannen warming-up en een openingsceremonie ging TeamNL scherp van start en pakte een vroege voorsprong. Halverwege het tweede kwart liep Nederland uit tot 4 punten verschil, maar in de slotfase van dat kwart en het begin van het derde kwart vocht Brazilië zich terug en nam zelfs even de leiding.

Nederland sloeg echter terug met de ene na de andere turnover en bouwde de voorsprong weer uit. Het laatste kwart werd een nagelbijter tot de laatste seconden, maar Nederland hield stand: 47-49 winst. Aanvoerder Davy van den Dop werd uitgeroepen tot man of the match, al benadrukte hij dat de prijs aan het hele team te danken was.

Als tweede wedstrijd van de dag stond de ontmoeting met de Verenigde Staten op het programma, olympisch finalist en een van de sterkste landen van het toernooi. Het plan was om één kwart mee te komen en daarna te wisselen om spelers te sparen voor belangrijkere wedstrijden. De ploeg kampte bovendien al met een uitvaller: Jop bleef, niet fit genoeg, in het hotel.

De wedstrijd verliep niet best: Nederland kwam al snel op een flinke achterstand en kon dat niet meer goedmaken. Wel werd de rest van de wedstrijd gebruikt om spelers rust of speeltijd te geven. Eindstand: 33-57.

Woensdag 19 augustus: Nagelbijter tegen Nieuw-Zeeland
Op dag twee moest er gewonnen worden van Nieuw-Zeeland, terwijl het team verder werd uitgedund: naast Jop bleek nu ook Ruben ziek, waardoor er nog maar één line-up overbleef en sleutelspeler Hector Loma nauwelijks kon spelen. Ondanks de hitte in de zaal en de vermoeidheid bleef Nederland de bovenliggende partij, met een marge die het grootste deel van de wedstrijd rond de 3 à 4 punten schommelde. In het laatste kwart hield het team stand en trok de wedstrijd over de streep: 44-40.

Donderdag 20 augustus: Canada ‘gedoseerd’ verloren, dan Australië
Dag drie werd, in de woorden van het team zelf, “bizar”. Vroeg op voor de wedstrijd tegen Canada, waarbij een nederlaag was toegestaan zolang het verschil niet groter dan 3 punten werd — met nog steeds twee spelers ziek. Het liep zoals gehoopt: een nederlaag met 44-42, precies genoeg verschil om de plaatsing voor de laatste acht veilig te stellen.

Later die dag volgde Australië, een sterke tegenstander op volle sterkte. Nederland speelde een gelijkopgaande wedstrijd en stond bij rust 5 punten achter. In de tweede helft kreeg vrijwel de hele selectie (op Hector na) speeltijd — een wedstrijd die vertrouwen gaf voor de rest van het toernooi, ondanks de nederlaag: 60-45.

Adembenemend slot: VS – Brazilië beslist het lot van Nederland
Om zich definitief te plaatsen voor de laatste acht was Nederland afhankelijk van de wedstrijd tussen de Verenigde Staten en Brazilië: de VS moest winnen. Wat normaal een formaliteit zou zijn, werd een regelrechte thriller. De Amerikanen stonden de hele wedstrijd voor, tot Brazilië op ongeveer twee seconden voor tijd de gelijkmaker scoorde. Vanuit een time-out volgde echter nog een beslissende actie waarmee de Verenigde Staten alsnog de winst pakten.

Voor het Nederlandse team betekende dit een uitbarsting van emotie: na twintig jaar afwezigheid stond TeamNL weer bij de laatste acht van een WK.

Vrijdag 21 augustus: Kwartfinale tegen paralympisch kampioen Japan
In de kwartfinale trof Nederland Japan, de regerend paralympisch kampioen en een van de best op elkaar ingespeelde ploegen van het toernooi. Nederland begon net iets scherper en pakte de voorsprong bij de tip-off. De eerste helft ging gelijk op en bij rust stond het team slechts een paar punten achter. In de tweede helft liep de marge wat verder op, en de wedstrijd werd uiteindelijk verloren met 58-44 — maar het team keek terug op een knappe prestatie tegen een van de favorieten voor de wereldtitel.

Zaterdag 22 augustus: Strijd om plek 5-8: nipte nederlaag tegen Europees kampioen Frankrijk
Met de kwartfinale verloren, streed Nederland verder om de plaatsen 5 tot en met 8, tegen Frankrijk, Denemarken en Canada. De winnaars van de onderlinge duels zouden uitkomen om plek 5 en 6, de verliezers om 7 en 8.

Tegen Frankrijk, de regerend Europees kampioen van de afgelopen drie EK’s, was het in het begin zoeken naar de juiste lijnen. Ondanks het winnen van de tip-off kwam Nederland op achterstand tegen een ploeg met snelle, feilloos op elkaar ingespeelde hoogpunters, waartegen terugzakken in de key nauwelijks lukte. Gaandeweg de wedstrijd kwam Nederland beter in het spel en werd in het derde kwart nog geprobeerd iets te forceren, zonder succes. Eindstand: 48-55 — geen schande tegen de sterkste ploeg van Europa.

Zondag 23 augustus: Laatste wedstrijd: opnieuw Canada, dit keer om de 7/8e plaats
Op de slotdag van het toernooi wachtte, ondanks de zichtbare vermoeidheid na acht wedstrijden in korte tijd, opnieuw Canada — nu voor de definitieve plaatsen 7 en 8. Nederland won de tip-off en begon sterk, met de ambitie om het toernooi met een overwinning af te sluiten.

Gaandeweg de wedstrijd slopen er kleine fouten in het spel, waardoor Nederland op achterstand kwam en Canada eveneens moeite bleef houden om beide ploegen goed uit hun key te houden. Net op het moment dat Nederland weer dichterbij kwam, volgden opnieuw enkele missers. Uiteindelijk moest het team zijn meerdere erkennen in Canada: 48-43. Daarmee sloot TeamNL het WK af op de achtste plaats — geen schande na zo’n zwaar toernooi.

Trots terugblikken, vooruitkijken naar het EK
Ondanks de nederlaag in de laatste wedstrijd kijkt het team met trots terug op het toernooi. Er zijn flinke stappen gemaakt, en het resultaat levert van NOC*NSF ruimte op om het programma verder te professionaliseren. Het team richt de blik nu al op het EK van volgend jaar, met de ambitie om daar een stap verder te komen.
Bijzonder eerbetoon was er ook voor Hector Loma, die tijdens het toernooi werd uitgeroepen tot beste speler in de 1.5-classificatie ter wereld.

Tot slot bedankte het team iedereen die het WK vanuit Nederland volgde en steunde: alle berichten, complimenten en aanmoedigingen werden zeer gewaardeerd.

Alle uitslagen op een rij: