Wat houdt Rolstoelrugby precies in?

Rolstoelrugby is meer dan de actie die zichtbaar is tijdens een wedstrijd. Achter elke hit, pass en score schuilt een sport die tot in detail is georganiseerd en voorbereid. Wat op het veld explosief en snel oogt, rust op structuur, samenwerking en vakmanschap achter de schermen.

Training vormt de basis van de sport. Teams trainen meestal één keer per week. Tijdens deze trainingen werken spelers aan kracht, uithoudingsvermogen, balcontrole en samenspel. Omdat de trainingsmomenten schaars zijn, ligt de nadruk op efficiënt werken. Coaches stemmen de inhoud af op de belastbaarheid van spelers en op de rol die zij in het team vervullen. Elke training moet raak zijn.

Materiaal bepaalt in grote mate hoe de sport gespeeld kan worden. Rolstoelrugby wordt gespeeld in speciaal ontwikkelde sportrolstoelen die zijn afgestemd op het lichaam en de functionele mogelijkheden van de speler. Zitpositie, wielstand en bumpers maken het verschil tussen snelheid, wendbaarheid en bescherming. Het afstellen en onderhouden van deze stoelen vraagt technische kennis en continue aandacht.

Classificaties

Classificatie zorgt voor eerlijke competitie. Elke speler krijgt een puntenwaarde op basis van functionele mogelijkheden van armen en romp. Tijdens een wedstrijd mag een team een maximaal aantal punten tegelijk op het veld hebben. Dit systeem dwingt teams om strategisch te denken en zorgt ervoor dat kracht, inzicht en samenwerking zwaarder wegen dan fysieke mogelijkheden alleen.

Medische begeleiding is onmisbaar binnen een intensieve contactsport. Fysiotherapeuten en begeleiders ondersteunen spelers bij blessurepreventie, herstel en belasting. Zeker omdat veel sporters ook in het dagelijks leven afhankelijk zijn van hun lichaam, is verantwoord sporten essentieel om langdurig actief te blijven.

Spelregels

Ook de spelregels maken rolstoelrugby uniek. De sport wordt gespeeld met een volleybal op een basketbalveld. Twee teams van vier spelers proberen de bal over de doellijn van de tegenstander te rijden. Dat lukt alleen wanneer beide wielen van de rolstoel de lijn volledig passeren terwijl de speler balbezit heeft.

Contact is toegestaan en hoort bij het spel. Spelers mogen elkaar blokkeren en stoppen met hun rolstoel. Lichamelijk contact met armen of handen is niet toegestaan. Dit zorgt voor een fysieke maar gecontroleerde sport waarin techniek en positie belangrijker zijn dan kracht alleen.

Om het tempo hoog te houden gelden strikte regels. Spelers mogen de bal maximaal tien seconden vasthouden en moeten deze binnen acht seconden over de middellijn brengen. Ook mag een speler niet langer dan veertig seconden in het doelgebied blijven. Deze regels dwingen teams om snel te spelen en voortdurend samen te werken.

Door deze combinatie van duidelijke regels, intensief contact en tactiek is rolstoelrugby overzichtelijk voor toeschouwers en uitdagend voor spelers. Het spel is snel te volgen, maar blijft complex genoeg om spannend te blijven tot de laatste seconde.

Vrijwilligers

Vrijwilligers vormen het fundament van rolstoelrugby. Teamvertegenwoordigers, scheidsrechters, tafelofficials en andere betrokkenen zorgen dat trainingen en wedstrijden doorgang vinden. Hun inzet blijft vaak buiten beeld, maar zonder hen staat de sport stil.

Rolstoelrugby laat zien wat er mogelijk is wanneer sport goed georganiseerd is. De prestaties op het veld zijn het resultaat van voorbereiding, samenwerking en betrokkenheid. Wie verder kijkt dan de wedstrijd, ziet een sport die draait op mensen, kennis en toewijding. De sport groeit door mensen die tijd en kennis inzetten als vrijwilliger.